Casa Batlló

Prezentujemy fotoreportaż z Casa Batlló – budynku zaprojektowanego przez Antonio Gaudíego. Jeden z symboli Barcelony, niepowtarzalny, ponad stuletni budynek, wnętrzarski cud świata jest dziś udostępniony do zwiedzania. Skorzystaliśmy z okazji.

Casa Batlló powstał w latach 1904 – 1906. Gaudi projektował i odbudowywał rezydencję przy Passeig de Gracia 43 w Barcelonie na zlecenie tekstylnego magnata Josepa Batlló Casanovasa. Klient chciał zburzyć zaprojektowany przez Emilio Sala Cortésa trzydziestoletni budynek i wznieść całkiem nowy. Gaudi przekonał jednak Batlló do pozostawienia oryginalnej konstrukcji i nadania jej całkowicie nowej formy. Architekt ponoć kierował rękami robotników tworzących fasadę, stojąc na ulicy i wskazując co i jak maja robić. Bajkowe Casa Batlló w 2002 roku zostało udostępnione do zwiedzania z okazji 150 rocznicy urodzin Gaudiego. Trzy lata później, na swoje stulecie, budynek został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

 

Budynek jest jedyny w swoim rodzaju. Falista fasada z balkonikami przypominającymi kształtem dzioby łodzi, lub ptasie gniazda przyklejone do skalistego klifu ozdobiona jest krągłymi polichromiami i katalońską mozaiką trencadis ułożoną z kawałków szkła. Na pierwszej i drugiej kondygnacji okna otoczone są kolumnami z piaskowca przypominającymi stalagnaty z naciekowej jaskini. Fantazyjne wzory, nieregularne kształty okien i szlifowane krawędzie framug, tynków i dachu tworzą magiczną całość. Nie można tu znaleźć kątów prostych, tej całkowicie nienaturalnej, uwielbionej przez ludzi formy. Budynek sprawia wrażenie jakby miał zaraz odpłynąć, lub zmienić swój kształt. Konstrukcja promieniuje lekkością. Wygląd fasady Casa Batlló może być niewątpliwie świetnym argumentem w rękach tych, którzy bronią tezy o architekturze jako sztuce wysokiej. Budynek może się nie podobać, nie można jednak przejść obok niego obojętnie. Szalona wizja Gaudiego przyciąga jak magnes.

 

We wnętrzu zachwyca niezwykła wręcz dbałość o detal i niepowtarzalność formy, niespotykana praktycznie w dzisiejszej architekturze. Witrażowe okna zostały skonstruowane tak, aby przepuszczać odpowiednią ilość dziennego światła. Sufity falują, drewniane, misternie rzeźbione framugi drzwi i okien, oraz poręcze schodów potęgują wrażenie płynności. Nie wiem jak bogaty był Josep Batlló jednak dziś stworzenie takiego wnętrza kosztowałoby fortunę. Podejrzewam, że współtworzący Casa Batlló rzemieślnicy, choć pracowali pod czujnym okiem Gaudiego sami czuli się artystami.

Bajkowym formom ze świata snów towarzyszy w Casa Batlló myśl techniczna. Fantazyjne kształty drzwi i okien kryją elementy systemu naturalnej wentylacji. Niezwykłe jest również wewnętrzne patio, klatka schodowa kamienicy. Jej ściany pokryte są niebieskimi, kobaltowymi płytkami. Gdy spoglądamy na nie z dołu mamy wrażenie, że ich barwa jest jednolita. W istocie jest to złudzenie. Na samej górze płytki są ciemnogranatowe, im niżej tym są jaśniejsze. W połączeniu ze zwiększającym się ku ziemi rozmiarem okien tworzy to efekt równomiernego oświetlenia klatki schodowej, i otaczających ją pokoi.

 

Gdy w 1878 roku Antonio Gaudi odbierał dyplom Escula Tecina Superior de Arquitectura w Barcelonie, rektor uczelni Elias Regent powiedział ponoć: – Panowie, mamy tu dziś przed sobą albo geniusza, albo szaleńca. Casa Batlló jest jak jego twórca: dla niektórych szalone, dla innych niezwykłe, niewątpliwie jedyne w swoim rodzaju.

Odnośniki:

• Oficjalna strona Casa Batlló
• Antonio Gaudi w Wikipedii