Dlaczego określone wnętrza budzą w nas konkretne myśli i uczucia? Czy wygląd szpitali może leczyć, odpowiednia akustyka szkolnych klas ułatwiać przyswajanie wiedzy, a rodzaj światła i kształt okien podnosić efektywność pracowników biurowych? Intuicyjnie odpowiemy że tak, ale powstająca na styku dwóch nauk nowa dyscyplina wiedzy próbuje odpowiedzieć na pytanie: dlaczego?

W pierwszej odsłonie cyklu Nie-do-szuflady prezentujemy projekt „Ośrodka opieki dla ofiar przemocy w rodzinie” autorstwa Michała Majewskiego, absolwenta Wydziału Architektury Politechniki Gdańskiej.

Prezentujemy trzynastą rozmowę z cyklu, w którym dwóch urbanistów, architektów i przyjaciół, dwóch Krzysztofów: Nawratek i Kafka, dyskutuje o miastach i urbanistyce. Choć dzieli ich odległość, bo jeden mieszka i pracuje w Dublinie, a drugi na Śląsku, to łączy fascynacja przestrzenią, miłość do miast i umiejętność prowadzenia żywego dialogu.

Z Andrzejem Chołdzyńskim, głównym architektem II linii metra w Warszawie rozmawia Paulina Vardov.

Paulina Vardov: Metro moskiewskie ze stacjami, będącymi mieszanką stylu carskiej Rosji i socrealizmu, z wejściami zakamuflowanymi przed ewentualnymi nalotami dużo mówi o mentalności Rosjan. Co, Pana zdaniem, mówi o nas – językiem architektury – Metro Warszawskie?

Prezentujemy szóstą część z cyklu fotoreportaży Bartosza Haducha, powstałych podczas podróży do Azji, Afryki i Europy. Architekt, wspólnie z bratem – Michałem, przedstawiają impresje z podróży po Maroku, opisując klimat wielkich królewskich miast oraz niewielkich górskich osad “kraju zachodzącego słońca”.

Autorzy książki Uczyć się od społeczeństwa [1] wśród proponowanych form konsultacji społecznych wymieniają: otwarte spotkania z mieszkańcami, wspólne prace nad planami i projektami, kontakty pośrednie urzędu miasta poprzez radnych, a także bezpośrednie poprzez spacery burmistrza po mieście (sic!). Wydaje się, że ostatnia z wymienionych metod nie jest zbyt często stosowana przez polskie władze. Pozostałe niestety też nie.

Nowoczesny Budynek to idea tworzenia przestrzeni, która uosabia cztery fundamentalne wartości – funkcjonalność, ergonomię, estetykę i ekologię. Stosowane rozwiązania charakteryzują się dbałością o jakość życia i zdrowie ludzi, tworzą przestrzeń estetyczną, która sprzyja rozwojowi i aktywności użytkowników, a jednocześnie mają minimalny wpływ na środowisko naturalne na każdym etapie – od procesu produkcji po okres użytkowania.

Wizualizacje, szkice i zdjęcia to często za mało, by docenić architektoniczne perełki i zrozumieć intencje projektantów. W cyklu Archikadry będziemy prezentować animacje projektów, wywiady z architektami i filmy pokazujące ukończone inwestycje. Na początek propozycja miasteczka olimpijskiego autorstwa Zahy Hadid, projekt „The World” z Dubaju, wywiad z Barrym Bergdollem z Columbia University o domach przyszłości, oraz International Forum w Tokio zaprojektowane przez Rafaela Vinoly.

Prezentujemy piątą część z cyklu fotoreportaży Bartosza Haducha, powstałych podczas podróży do Azji, Afryki i Europy. Autor tym razem przedstawia wspomnienia z jednego ze swoich ulubionych miejsc - Hiszpanii.

“Project for Public Spaces“, amerykańska organizacja pozarządowa zajmująca się zagadnieniami związanymi z przestrzenią publiczną w miastach, wyróżnia jedenaście zasad tworzenia parków, skwerów, placów, ulic, z których chętnie korzystają mieszkańcy. Pierwsza z nich brzmi: “Społeczność ma rację”[1].